Op 16 juni oordeelde het gerechtshof Amsterdam dat werkers van klusplatform Temper geen zzp'ers zijn, maar uitzendkrachten. Daarmee draaide het hof een eerdere uitspraak van de rechtbank volledig om, en dat is groot nieuws voor iedereen die af en toe via een app of tussenpartij aan klussen komt. Temper legt zich niet neer bij de uitspraak en stapt naar de Hoge Raad, maar de uitspraak laat nu al zien waar de grens tussen platform en uitzendbureau in de praktijk ligt.
Voor wie zelf als zzp'er werkt via een bemiddelaar, een broker of een platform is dit meer dan een juridisch detail. Het raakt de kern van de vraag die de Belastingdienst je elk jaar strenger stelt: werk je écht zelfstandig, of ben je in de praktijk gewoon personeel met een andere naam?
Wat het hof precies besliste
FNV en CNV sleepten Temper al in 2020 voor de rechter, omdat de vakbonden vinden dat het platform de cao voor uitzendkrachten moet toepassen op de mensen die er klussen via boeken. De rechtbank Amsterdam gaf Temper in 2024 nog gelijk: geen uitzendovereenkomst, dus geen cao-verplichting. Het gerechtshof denkt daar nu heel anders over. Volgens het hof is Temper geen neutraal prikbord waar vraag en aanbod elkaar vinden, maar een actieve bemiddelaar die klussen toewijst, tarieven mede bepaalt en gezag uitoefent over hoe het werk wordt uitgevoerd. Dat maakt het platform in de ogen van het hof een uitzender, met alle verplichtingen die daarbij horen.
Temper probeerde zich nog te verschuilen achter het Uber-arrest van de Hoge Raad, waarin stond dat niet elke platformconstructie automatisch een arbeidsrelatie oplevert. Het hof ging daar niet in mee: de manier waarop Temper is ingericht, met sturing op planning en tarief, weegt volgens de rechters zwaarder dan het label "platform" op de website.
Waarom dit verder gaat dan alleen Temper
Temper is geen uitzondering. Naar schatting werken zo'n 150.000 zzp'ers in Nederland via een broker of flexbemiddelaar voor multinationals en overheidsorganisaties, juist omdat de regels rond zelfstandig ondernemerschap zo onduidelijk zijn dat opdrachtgevers liever een tussenpartij inschakelen die het risico wegneemt. Die tussenpartijen ontzorgen bedrijven, maar de Temper-uitspraak laat zien dat diezelfde constructie zich tegen de werker kan keren zodra een rechter meekijkt naar wie er in de praktijk de touwtjes in handen heeft.
Herken je een van de signalen die wijzen op schijnzelfstandigheid, dan loop je dus niet alleen risico als je rechtstreeks voor één opdrachtgever werkt. Ook via een platform of bemiddelaar kan de Belastingdienst concluderen dat er feitelijk sprake is van loondienst, met naheffingen als gevolg voor de opdrachtgever en onzekerheid voor jou.
Wat uitzendkracht-status betekent voor de werker
Word je als uitzendkracht aangemerkt in plaats van als zelfstandige, dan verandert er meer dan alleen een label. Je opdrachtgever moet loonheffing en sociale premies afdragen, je valt onder de uitzend-cao met bijbehorende minimumlonen en pensioenopbouw, en je verliest de vrijheid om je eigen tarief te bepalen. Voor sommige platformwerkers is dat winst: meer zekerheid, minder administratieve rompslomp. Voor de zzp'er die bewust voor zelfstandigheid koos, vaak juist vanwege een hoger uurtarief, kan het aanvoelen als een stap terug.
Het verschil is groot. Waar zzp'ers vrij onderhandelen over hun tarief, geldt voor opdrachten die wél als arbeidsrelatie gelden inmiddels het wettelijke minimumuurtarief van 38 euro als ondergrens voor zelfstandigen, een bedrag dat niet automatisch overeenkomt met wat een cao voor uitzendkrachten uitbetaalt.
Zo check je zelf of jouw platform risico loopt
Je hoeft niet te wachten tot de Hoge Raad uitspraak doet om je eigen situatie te beoordelen. De Belastingdienst kijkt bij de beoordeling van een arbeidsrelatie naar een aantal vaste punten, die je ook zelf kunt langslopen:
- Bepaal jij zelf je tarief, of legt het platform of de bemiddelaar dit grotendeels vast?
- Moet je de klus persoonlijk uitvoeren, of mag je een vervanger sturen?
- Werk je met eigen materiaal en een eigen werkwijze, of volg je instructies die net zo goed aan een medewerker gegeven zouden worden?
- Ben je vrij om opdrachten te weigeren zonder gevolgen, of verwacht de bemiddelaar structurele beschikbaarheid?
Hoe meer van deze vragen richting "nee, ik heb er weinig over te zeggen" wijzen, hoe groter de kans dat een rechter of de Belastingdienst jouw samenwerking eerder als dienstverband dan als zelfstandig ondernemerschap beoordeelt. De officiële toelichting van de Rijksoverheid op de aanpak van schijnzelfstandigheid geeft een compleet overzicht van de criteria die worden meegewogen.
Dit doe je als je via een platform of bemiddelaar werkt
Wacht niet tot de Hoge Raad in deze zaak de knoop doorhakt, want dat kan nog een jaar duren. Leg nu al vast hoe je samenwerking met een platform of bemiddelaar er in de praktijk uitziet: bewaar communicatie over tarieven, houd bij welke klussen je hebt geweigerd, en werk waar mogelijk voor meerdere opdrachtgevers tegelijk. Dat laatste is niet alleen slim risicospreiding voor je omzet, maar telt ook mee als bewijs dat je een zelfstandig ondernemer bent en geen verkapte werknemer van één partij.
De uitspraak past bovendien in een bredere beweging waarin de overheid probeert duidelijker onderscheid te maken tussen echte zelfstandigen en verkapte werknemers. De koersbrief van minister Aartsen zet dezelfde koers uit: strenger optreden tegen schijnconstructies, maar tegelijk meer duidelijkheid voor wie wél écht voor zichzelf werkt. Wie nu al zijn zaken op orde heeft, staat er straks beter voor dan wie afwacht tot de rechter of de fiscus langskomt.